Breinbrekers en Verhalen

De oorspronkelijke Nederlander is wit. Dat zei Forum voor Democratie. 17 zetels in de peiling. Nederland staat op zijn kop. Hij bestaat echt, de oorspronkelijke Nederlander. Je kent hem. Hij huurt de Poolse loodgieter in omdat die goedkoper is. Hij kent de Marokkaanse groenteboer bij naam maar vergeet hem in het stemhokje. Hij laat zijn moeder verzorgen door handen die hij nooit de moeite nam te schudden. Hij juicht voor Gravenberch als die scoort voor Oranje. Zingt mee met het Wilhelmus. Maar heeft niet veel op met het koningshuis, want die leven op zijn belastingcenten. Het zijn mensen die zich klein voelen. Die jarenlang het gevoel hebben gehad dat de wereld veranderde zonder dat iemand het hen vroeg. Die niet meer weten waar ze staan. Zij krijgen een vijand aangewezen. Duidelijk. Herkenbaar. Met een gezicht. Racisme geeft hun een vloer terug. Ik mag dan niets hebben, maar ik ben tenminste van hier. Even voor wie het nog niet wist: de Nederlander stamt af van Anatolische boeren, Cen...

Op 4 mei stonden we weer stil. Twee minuten. Kransen werden gelegd, toespraken gehouden, de vlag hing halfstok. We herdenken de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, de holocaust, de bezetting. Vandaag vieren we de vrijheid. Mooi. Maar wat vieren we eigenlijk?  Want iets klopt niet. Het ritueel is er nog. De woorden zijn er nog. Maar de inhoud, die is verdampt. 4 en 5 mei zijn tradities geworden. Blinde rituelen, uitgevoerd door mensen en instituties die precies datgene ondersteunen waartegen we zeggen te herdenken. De holocaust begon niet in de gaskamers. Die begon met het aanwijzen van een groep mensen als de oorzaak van alle problemen. De Jood werd de zondebok. Maar dat mechanisme, dat oude, taaie, gevaarlijke mechanisme, is niet verdwenen. Het heeft alleen een ander gezicht gekregen. De Jood van gisteren is de moslim van vandaag. De immigrant. De vluchteling. Wij jutten mensen op om te protesteren tegen azc's, terwijl we de slachtoffers van de holocaust herdenken op de Dam. ...