Het witte volk moet zich verenigen
Niemand zegt nog dat het ene ras beter is dan het andere. Dat spel is voorbij, de scheidsrechter heeft afgefloten, de tribunes zijn leeg. Wie nog met die bal speelt, wordt weggezet, terecht, en verdwijnt in de coulissen van de geschiedenis, tussen de NSB-vaandels en de rassenleer van een eeuw geleden. Maar het spel is niet gestopt. Het is van vorm veranderd. De nieuwe taal zegt niet: wij zijn beter. De nieuwe taal zegt: wij worden bedreigd. Er is een verschil, en het is een verschil dat werkt. Superioriteit vraagt om trots, en trots is verdacht geworden. Bedreiging vraagt om saamhorigheid, en saamhorigheid klinkt onschuldig. Wie zich verenigt tegen een gevaar, is geen racist. Hij is voorzichtig. Hij is een overlevende. Zo wordt het "boreale Europa" een noordelijke beschaving in crisis, geen superieur ras maar een bedreigde soort. Zo wordt vervanging een demografisch feit in plaats van een politiek programma. Zo wordt het woord "elite" een verklaring voor alles wat n...