Posts

De geur van oorlog en wasverzachter

De geschiedenis beweegt in golven. We deinen mee, denken dat we vooruitgaan, maar telkens spoelen we aan op dezelfde plek: een wereld die vastloopt. En dan volgt de klap. Een oorlog. Een wereldoorlog. Elke keer geavanceerder, efficiënter, dodelijker. En elke keer draait het om hetzelfde: geld. Macht. Grond. Ego. Ze verkopen het als strijd tegen een vijand. Een zondebok. Maar dat is slechts het rookgordijn. De ware reden ligt dieper. Land, olie, invloed. En de mannen — het zijn meestal mannen — die hun naam in de geschiedenisboeken willen krassen, ongeacht de prijs. De chaos is al begonnen. Je ziet het op sociale media: iedereen schreeuwt, niemand luistert. Propaganda is niet langer iets van staten. Het komt nu van influencers, van miljonairs met een ringlicht, van techbros met een podcast. De waarheid is vloeibaar geworden. De leugen is een businessmodel. Ik kijk naar het journaal. Oorlogen, opstanden, dreiging. En dan: reclame. Een gezin dat lacht om de geur van een net gewassen handd...
Een reactie posten
Meer lezen

De Ongrijpbare Miljardair en het Hollandse Schijngevecht

Stel je voor: je bent miljardair. Je bezit een vloot aan brievenbusfirma’s, een trust op Jersey, een villa in Zwitserland en een belastingadviseur die sneller schakelt dan de Belastingdienst koffie kan zetten. En dan komt Nederland, met een opgestoken vinger en een glimlach, zeggen: 'We willen graag dat de sterke schouders meer belasting gaan betalen.' Je zou er bijna van in lachen uitbarsten, als je niet al op je jacht zat, ver buiten de territoriale wateren. Want laten we eerlijk zijn: belasting heffen op miljardairs is in Nederland een soort moreel theater geworden. We spelen verontwaardiging, we oefenen in Brussels overlegzalen onze bezorgde blik, en we knikken instemmend als Gabriel Zucman pleiten voor een wereldwijde rijkentaks van 2%. Maar in Nederland wist men niet hoe snel ze Frans Timmermans moesten cancelen want Nederland blijkt nog steeds een van de aantrekkelijkste belastingparadijzen voor het grote geld. Een belastingwalhalla met een keurige gevel. Dat mag niet ve...
Een reactie posten
Meer lezen

HarryJette en de Kamer van Kamerleden

Harry lacht nu breeduit. De overwinning van het Verbond van de Redelijkheid lijkt nabij. Maar zonder Timmeramentus, de wijze, strategische leider die zich heeft opgeofferd voor het grotere goed, is hij overgeleverd aan een Duistere tovernaar. Hij is de magiër van duistere spreuken, de meester van populistische retoriek: Wildemort. Wildemort, met zijn leger van haat-heksen, fluistert in de wandelgangen van het Ministerie van Magie: “Zuiver het land, sluit de grenzen, breek de bruggen.” Zijn toverstaf is X, zijn vloek een AI plaatje. En daar staat HarryJetten, de uitverkorene van het Klimaatverbond. Zijn mantel wappert, zijn idealen glanzen, maar de wind is guur. Hij moet zijn mannetje staan tussen de schreeuwende tovenaars van het Lagerhuis, waar elke nuance wordt verbrand als een verboden boek. Zonder Timmeramentus is er geen buffer meer tussen idealisme en opportunisme. Geen mentor die fluistert: 'Het gaat niet om macht, Harry, maar om moed.' Nu moet Harry zelf kiezen: blijft ...
Een reactie posten
Meer lezen

De persoonlijke haat en de politieke gevangenis van Geert Wilders

Geert Wilders is niet slechts een politicus met scherpe standpunten; hij is het product van een langdurige angst die in ideologie is veranderd. Zijn persoonlijke trauma is een nationaal programma geworden. Wat begon als een reactie op bedreigingen van extremisten, is uitgegroeid tot een ideologie waarin 'de moslim' niet langer een individu is, maar een vijandig collectief. In zijn retoriek is zelfs de hardwerkende Nederlandse moslim niet meer deel van de samenleving, maar een risico of last. De voorzieningen van de staat, zegt hij impliciet, behoren alleen toe aan de 'echte' Nederlanders. Wie in zijn retoriek het woord moslim vervangt door Jood, Surinamer of homoseksueel, hoort meteen de morele contouren van fascisme. Het is een echo van een andere tijd. De taal van uitsluiting, van het aanwijzen van een bevolkingsgroep als bedreiging, schuift gevaarlijk dicht langs het gedachtegoed dat Europa ooit in de afgrond trok. Het is een vorm van morele apartheid, verpakt als pa...
Een reactie posten
Meer lezen

De gewone Nederlander bestaat niet. Maar de migrant wel.

Ze roepen het hard: 'We moeten onze grenzen sluiten.' Want volgens rechts kan de Nederlander het allemaal zelf. De loodgieter, de tomatenplukker, de schoonmaker, de zorgverlener de vuilnisman. Alles uit eigen bodem.   Behalve dat die bodem leeg is.  Nederland vergrijst! Elke dag gaan er meer mensen met pensioen dan erbij komen.   De zorg piept. De bouw kraakt. De horeca zucht. Maar rechts roept: 'We kunnen het zelf.'  Alsof de economie een volkstuin is.   Alsof je tomaten kunt plukken met meningen.   Alsof je een rollator kunt duwen met retoriek.   De realiteit belt aan. Ze spreekt Arabisch, Pools, Engels. En ze werkt. Terwijl jij nog op X zit te roepen dat ze weg moet. Bovendien wil de extreem rechtse Nederlander liever bijstand dan een baan zonder status. Liever klagen dan aanpakken. Liever 'eigen volk eerst' dan 'samen de schouders eronder.' De feiten zijn simpel: als het goed gaat met de economie, stijgt de migratie. Niet o...
Een reactie posten
Meer lezen

De anatomie van protest zonder kompas

Soms gaan mensen de straat op omdat ze niet meer kunnen ademen.   Moslims die voelen hoe hun blik wordt geweerd, hun bestaan wordt verdacht gemaakt.   Ze protesteren niet uit ideologie, maar uit noodzaak.   Een poging om zichtbaar te blijven in een samenleving die hen liever overslaat.  Soms gaan mensen de straat op omdat ze vinden dat anderen te veel ademen.   Opstandelingen die hun land zien veranderen, hun tradities verdwijnen,   hun woede richten ze op de ander die ‘elders’ vandaan komt.   Hun protest is geen verdediging, maar een poging tot wissen van zij die hier niet horen. Beide groepen zeggen: 'Wij worden bedreigd.' Beide groepen voelen zich verraden, genegeerd, geminacht.   En vroeg of laat, als frustratie geen taal meer vindt, wordt protest agressie.   Niet om gehoord te worden, maar om te overschreeuwen, desnoods te vernielen. Dan vervaagt het verschil tussen verdediging en aanval. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Schaduw van Technocratie

Achter de schermen van onze glanzende apparaten, achter de façade van democratische instituties, wordt een nieuwe wereld gebouwd. Het zijn geen gekozen leiders, maar technologische architecten, de zogeheten techbro’s, die met code, data en algoritmes een samenleving vormgeven waarin controle belangrijker is dan keuze. Deze technocratie heeft geen tanks nodig. Ze heeft onze aandacht. Onze verslaving aan schermen, onze honger naar bevestiging, onze angst om buitengesloten te worden. Democratie wordt niet in één klap afgebroken, maar langzaam uitgehold, door surveillance, door manipulatie van informatie, door het vervangen van menselijke besluitvorming door ondoorzichtige systemen. Wat de techbro’s nodig hebben om hun wereld te bouwen, is chaos. En die chaos leveren wij zelf, dagelijks, vrijwillig. We zijn niet alleen slachtoffers. We zijn ook daders. Zodra we een beetje macht krijgen, een platform, een volgersaantal, een algoritmisch voordeel,  gebruiken we die om anderen te onderd...
Een reactie posten
Meer lezen